'Oracle? Ik ga er elke dag langs...'

'Oracle? Ik ga er elke dag langs...' Hij zat aan de bar en keek in het glas. Dat had hij vaker gedaan, te oordelen naar de blauw-rode neus… En dit keer had hij te diep in dat glas gekeken. Toen ik op de vrijgebleven kruk naast hem schoof, keek hij met wat waterige oogjes opzij en merkte op:
'Het wordt nooit meer wat…'
Ik zweeg, maar mijn barbuur leek daardoor te worden aangemoedigd. 'Kijk,' begon hij, terwijl hij zich veel moeite getrooste zich een kwartslag op de barkruk om te draaien om mij op een walm van alcohol te kunnen trakteren. 'Kijk, de economie zit in een dipje en dat voel ik…'
Ik zweeg en hij vervolgde onverdroten: 'Ik zit namelijk in de iiieseeetheee…'
ICT, begreep ik...
'En daar gaat het verdomde slecht…
Tot voor kort kujjedaar goed verdienen. Een net pak, een flitsende stropdas, dure auto, mooi visitekaartje en een goede babbel…. Dawas genoeg…'
'En kennis van zaken,' kon ik niet laten op te merken. Hij keek me met grote ogen aan: 'Welnee! Je kon het lang volhouden zonder ook maar ergens vanaf te weten… Dan werje er na een paar weken wel uitgeflikkerd… maar dagaf nie… Je kon zo weer erreges anders aan de slag… Werruk zat.'
De barkeeper vroeg wat ik drinken wilde en de man naast me zei: 'Vriendelijk dat u me wat aanbiedt… Doe maar een whisky…'
Ik knikte de barman toe en zei: 'Pilsje voor mij…'
'Pilsje..? Daar doen we 't nievoor in de ieseethee… Das niegoed voor je imago…'
'Maar wat ging er nou mis,' drong ik aan. Ik wilde het hele relaas wel eens horen.
'De economie donderde in elkaar… Er wordt door de bedrijven bezuinigd… Ze praten met elkaar en willen alleen nog maar de echt goeie mensen… En het bomt niet of die in een trui lopen of zo.'
Hij kreeg z'n whisky, nam een forse teug en vervolgde: 'Laatst hè, toen vroeg iemand me of ik iets wist van Oracle. Ik zei simpelweg: Oracle, meneer, ik ga er dagelijks langs… En dasniet gelogen… Vanaf de A12 kun je het gebouw bij De Meern zien staan, hè…'
'En toen?'
'Werd niets. Hij zei dattie liever op safe ging en iemand van sentor nam… iemand die bij een grotere organisatie hoorde en van wie bekend was dattie op de hoogte was met de sssteetofdiearts… Iemand die was aangesloten bij sentor of zo…'
'Tja,' zei ik. 'Maar die lui van Centor die zijn ook echt goed. Ik ken er een aantal en als ik iemand zou moeten inhuren, zou ik dat ook via die lui doen. Dan weet je ten minste wat je aan kennis en kunde in huis haalt.' Hij keek me aan over de rand van zijn bril die inmiddels op het puntje van die blauwrode neus was gezakt. 'Tsj! tsj!' siste hij. 'Foutje van meneer… Met die lui kujje toch niet praten? Allemaal technisch geouwe… Gezeur over databases, SQLletjes en ga maar door. Die lui hebben geen goeie babbel, weet je…'

Toen ik een week later weer binnen wilde stappen in het cafeetje, zag ik hem nog steeds op die kruk zitten. Alsof-ie niet was weggeweest. Kennelijk had hij nog altijd niet begrepen dat een net pak en een vlotte babbel onvoldoende zijn. Het gaat om kennis en kunde. Maar ja, vertel dat zo'n man nou eens…